کلفت غم

بتــا چــــند نالــــم ز درد جـــدايي

خـــدا را مکن بعد از اين بيوفايي

سرو ســرور مـــن بيا در بر من

کـــه از محنت غـــم بيابم  رهايي

شايـق شود درچمن غـرق خجلت

به گل ها اگرروی خود را نـمايي

وداع تــو گفتم نـه تا روز محشر

اميد تـــو دارم کـــه روزی بيايي

فــدای تو کردم ببين رنگ زردم

هـمه سـوز و دردم ندانم کجايي

تـوای یارشیرین که بردی ودین

بریداست عمگین توظالم چرائی