پیوند نگاه

خوشا شمع و خوشا پروانهء عشق

خـــوشا میــــخانه و پیمانهء  عشق

اگر خواهی هــــــوس مهرت بگیرد

ببند در پـــای دل زولانــــهء  عشق

گذراز حــــرس و آز وخود  پرستی

خـــوشا ازمکتب و کاشانهء عشق

نــــوا و قصـــه  هـــای خـــسروانه

شـود هم بی ستون افسانهء عـشق

ســــراســـر شــور ومستی آفریندد

هــــوای ساغـــر ومیخانهء عـشق

شــــراب ناب پیــــونــــد نگاهـــت

شدم ســــرشار،اي دردانهء عشق

مــــرا را حــــت کجا باشد عزیزم

بریدم بر درمــــیخانــــــهء عشق

نجیب برید

اذيت و آزار

در کـــنارم غــم او هست  چــــرا  يـــار نباشد

مــــونس  و همـــدم و همراز وفـــــادار نباشد

به خدا مـی برم از شهر شـما رخــت به  جایی

کـــــه در آن جـــا خبر از اذيــت  و آزار نباشد

عمــــــر بگذشته و بغير از تو ستم هيچ ندیدم

هیچ شوخي بـــه خدا چــون تو دل آزار نباشد

تا تو بيرون شوی از خانه من از رشک بميرم

چـــون کسي نيست بــــه زلف تو گرفتار نباشد

راز صد باديه درد اســت بــه جان تو ( بريدآ )

کــــه بغير از تــــو کسی خسته و بيمار نباشد

 کلفت غم

بتــا چــــند نالــــم ز درد جـــدايي

خـــدا را مکن بعد از اين بيوفايي

سرو ســرور مـــن بيا در بر من

کـــه از محنت غـــم بيابم  رهايي

شايـق شود درچمن غـرق خجلت

به گل ها اگرروی خود را نـمايي

وداع تــو گفتم نـه تا روز محشر

اميد تـــو دارم کـــه روزی بيايي

فــدای تو کردم ببين رنگ زردم

هـمه سـوز و دردم ندانم کجايي

تـوای یارشیرین که بردی ودین

بریداست عمگین توظالم چرائی