تلاوت اشک

     

             تـــــــو بهتر ازهــــمه ای نازنین مرا جانی 

                زجنس حــــوری وگــــر از نـــژاد انــسانی

            ولـــی زدیــــدهء عـــاشق هـــمیشه پنهــــانی

                                       تـــــو از تبــــار کــــدامــــین دیار خـــوبانی

                                       مـــــگر فــــرشــتهء از آســــمان یــــز دانی

                ندانم اینکه بــه رویـــت چه را کـــنم نسبت

                به حسن و خـوی نیکویت چه را کنم نسبت

               بزلـــف وابـرو ورویـــت چــه را کنم نسبت

                                       به خوبی رخ و مــــــویت چه را کنم نسبت

                                        که هــــرچــــه هســت بدنیا تو بهتر از آنی

               خرام و جلــــــوهء  طاوسیان مــرا یاد است

               ز کوه گــــر گذری زنده نام فـــــرهاد است

                بیاد دیـــدن رویت بسی دلــــم شـاد اســــت

                                      قدی رسای تو بهتر ز شاخ شــمشاد اســـت

                                      بـــسان جلــــوهء خـــورشــید در نــــیستانی

               غــــیاب حسن تـــو ای دوســـت مایل چشمم

                حضور گـــــرم تـــو ای یار حــــایل چشمم

                و زیـــــــب قــــــد تـــو جانا شمایل چشــمم

                                       بسان مــوجی و هردم بـــــه ســـاحل چشمم

                                       که می خــــرامی و یــک لحظهء نمی مانی

                بــــــه هر کجا که شوم عشق تو سر راهم

                تویی نیاز و نمازم و عــــــشق  دل خواهم

                بسان یــــــــوسف مصری که در تی چاهم

                                        در آن دمی که وصالت  من از خدا خواهم

                                        تــــــو در تلا وت اشـکم چو صوت قر آنی

 

                                                                                نجیب برید